Er was eens, diep verscholen in de ruigte van Korte Lake, een oud, versleten hok. De huidige beheerders van het natuurreservaat trommelden een zevental vrijwilligers op om er definitief komaf mee te maken. Wat op het eerste zicht een bouwvallig krot leek, bleek echter nog heel wat weerstand te bieden. Het kostte dan ook heel wat zweet (het bloed en de tranen bleven gelukkig achterwege) maar uiteindelijk moest het hok toch zwichten. Het werd helemaal ontmanteld en alle materiaal werd een paar honderd meter verder gedragen, vanwaar het met de traktor kon opgehaald en afgevoerd worden.

Drie uur later was amper nog te merken dat hier ooit een hok stond. Opnieuw een prachtig stukje natuur in ere hersteld.

foto's: Walter Aelvoet

 
  
  
  
  
        


Terug naar verslagenlijst